Heerenveen wilde 14.000 euro bijstand terugvorderen


‘We hebben slapeloze nachten gehad, heel wat tranen vergoten’

De gemeente Heerenveen heeft bij meer bijstandsgerechtigden grote bedragen teruggevorderd, omdat ouders boodschappen voor hen betaalden.

Begin deze week bleek dat sommige gemeenten in Nederland grote bedragen terugeisen van bijstandsontvangers, omdat familieleden boodschappen voor hen deden. Deskundigen denken dat er honderden gevallen zijn in Nederland. Heerenveen kwam in minimaal twee gevallen in actie. Dat gaat niet op een prettigemanier, vertellen de ouders van een gedupeerde.

,,We zijn gemangeld. Weggezet als fraudeurs.” Het blijft even stil als de ouders van een vrouw in Heerenveen vertellen hoe ze zijn behandeld, omdat ze boodschappen voor hun kind betaalden. Hun dochter moest daarom 14.000 euro terugbetalen aan de gemeente Heerenveen. Het is het tweede voorbeeld dat deze week naar boven komt in Heerenveen. Om hun dochter te beschermen, willen de ouders anoniem hun verhaal doen. Hun namen zijn wel bij de redactie bekend.

,,Ja, we betaalden regelmatig boodschappen voor onze dochter. En tijdens een gesprek met een ambtenaar van sociale zaken in het voorjaar van 2018 vertelde ik dat. Ik had geen idee dat dat niet mocht”, vertelt de moeder. Die opmerking was het begin van een nachtmerrie die bijna een jaar duurde. ,,De gemeente wilde onze bankafschriften en kassabonnetjes zien van de afgelopen vier jaar”, zegt de vader. ,,Wie bewaart nu vier jaar kassabonnetjes van de supermarkt? Ze wilden bewijsstukken hebben van wat wij betaald hebben. Ik heb het vertikt die bankafschriften te geven.”

Desalniettemin trok de gemeente Heerenveen de conclusie dat er sprake was van fraude. Op basis van Nibud-cijfers voor dagelijks levensonderhoud berekende de gemeente dat de vrouw ruim 14.000 euro moest terugbetalen. ,,En dat geld moest in maandelijkse termijnen worden afbetaald. Ze zou 24 jaar bezig zijn om het bedrag te betalen’’, vervolgt de vader. ,,Ze kwam volgens de ambtenaren niet in aanmerking voor schuldsanering, er was immers sprake van fraude, zo lieten ze ons weten.”

De ouders lieten het er echter niet bij zitten. Niet alleen was het bedrag dat ze aan boodschappen voor hun dochter uitgegeven hadden bij lange niet zo hoog, de maatregel voelde als een groot onrecht. ,,Je bent te goeder trouw, je helpt je kind en je wordt weggezet als fraudeur. Ik word weer kwaad als ik er aan denk”, verteltde vader. ,,En het stomme is dat een ambtenaar ons vertelde dat boodschappen niet mogen, maar we hadden wel af en toe kleren voor haar mogen kopen”, zo verbaast zijn vrouw zich nog steeds.

Ze dienden een bezwaarschrift in en werden uitgenodigd voor een hoorzitting op het gemeentehuis. ,,De voorzitter van de bezwarencommissie vroeg aan de ambtenaren hoeveel geld deze operatie de gemeente gekost had. Ik vroeg de ambtenaren tot drie keer toe hoe ze dit verhaal met droge ogen konden vertellen.Dat het om mensen gaat.”

Het duurde nog drie maanden voordat de bezwarencommissie met haar oordeel kwam. De regels waren niet geschonden, het halen van boodschappen was niet onverenigbaar met de Participatiewet. De terugvordering van 14.000 euro kwam te vervallen. ,,We hebben slapeloze nachten gehad, heel wat tranen vergoten. Onze dochter en ons kleinkind hebben hier erg onder geleden. Alleen de gedachte al dat ze naar het gemeentehuis moet, doet haar in tranen uitbarsten.”

Ze hebben lang getwijfeld om hun verhaal te delen. Uit angst voor mogelijke gevolgen voor hun dochter, vertelt de vader. ,,Maar we doen dit ook om te voorkomen dat andere mensen hetzelfde moeten meemaken. Dit beleid moet gewoon stoppen. Wij konden voor onze dochter opkomen en ons verweren. Maar er zijn ook mensen in de bijstand die dat misschien niet kunnen. Het is nu bijna twee jaar geleden, maar we hebben nog steeds verdriet om wat ze je kunnen aandoen, hoe je bejegend wordt.”

(LC 02.01.21)