LEEUWARDEN | Nieuw afvalbeleid is vragen om ellende

‘Niemand wil de rekening van buurmans afval betalen.’

De naam die de gemeente Leeuwarden heeft toegekend aan haar nieuwe afvalbeleid ‘Goed terecht in Leeuwarden’ belooft een substantiële reductie van het restafval vanaf 2022. In september ontvingen alle inwoners een brief met de mededeling dat het afvalbeleid wordt gewijzigd om verdere kostenstijgingen te vermijden. Als we actiever sorteren, is dat ‘beter voor het milieu en voor onze portemonnee’.

Maar behalve de omstreden kleur van het deksel van de sortibak en afrekening op basis van gewicht, verandert er helemaal niks. Kennelijk heeft Omrin – dat veel geld heeft geïnvesteerd in een nasorteermachine – geen belang bij een verdere uitsortering door de burger.

Ervan uitgaande dat de meeste huishoudens nu al optimaal afval scheiden, concludeer ik dat we worden gestraft voor restafval waar we in volume nauwelijks invloed op hebben. Niemand wil straks de rekening van buurmans afval betalen, maar wat gebeurt er met de overtollige zakken die nu regelmatig in andermans container belanden? Het onderling wantrouwen neemt toe en dat kan niet de bedoeling zijn.

Ter bescherming van afvaltoerisme biedt de gemeente de mogelijkheid om een slot aan te schaffen. Ik vrees dat die eenmalige uitgave van 40 euro voor veel inwoners geen optie is. Dus wordt het knokken met de buurman, op je ton zitten tot de leging, of dumpen. Dit laatste leidt enerzijds tot zwerfvuil, maar wanneer huisvuil wordt gestort in een gft- of papierbak, beperkt dit in ernstige mate de recycling. Papier kan bijvoorbeeld niet worden hergebruikt wanneer het vervuild is.

Ik besloot achter de containerwagens aan te fietsen en raakte in gesprek met de mannen die dagelijks ons afval ophalen. Zij verdienen veel respect voor het feit dat ze ook afval meenemen dat naast de bakken ligt. Straks mogen ze dit niet meer doen in verband met de individuele weging. Helaas functioneert het wegen (nog) niet optimaal, dus ik ben benieuwd naar de afrekening; u bent alvast gewaarschuwd.

Er zijn ook inwoners die geen last hebben van de uitdagingen van de paarse ton: zij kunnen met gebruik van hun milieupas restafval kwijt in een ondergrondse container. Deze huishoudens worden niet op gewicht afgerekend en zo ontstaat er een tweedeling in onze gemeente.

In zijn jaarverslag schrijft Omrin dat men zich committeert aan de duurzame ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties. Dit zijn de zogenoemde SDG’s; en deze vormen het kompas voor een leefbare toekomst: duurzame steden en gemeenten en leven in het water en op het land. Met het mogelijk dumpen van afval in ons waterrijk gebied komt er zeker leven, maar van een ongewenste soort.

Er was al veel verdeeldheid over het nieuwe afvalbeleid en ik hoop dat de gemeente nog eens aandachtig wil kijken naar draagvlak en alternatieven.

Burgers opzadelen met hogere lasten die ook nog eens ongelijk verdeeld worden, is vragen om ellende. Bovendien is er geen uitweg door betere scheiding en daarmee is ‘Goed terecht in Leeuwarden’ alweer een voorbeeld van een autocratische overheid die weinig oog lijkt te hebben voor de realiteit en haar burgers.

HANNEKE SCHAAFSMA, Leeuwarden

 

<LC 23.11.21>