Nederland is klaar met de huizencrisis

„Er zijn in Nederland 330.000 woningzoekenden, en 800.000 mensen betalen een veel te hoge huur. De woningmarkt is compleet verziekt, daar moet nu iets aan gebeuren”, zegt een woordvoerder van de Woonbond op het podium bij het woonprotest in Amsterdam.

’Los de wooncrisis nú op!’ De simpele zin op het protestbord van een van de naar schatting meer dan 10.000 demonstranten, die gisteren in het Amsterdamse Westerpark bijeenkwamen voor het landelijke woonprotest, lijkt de hartenkreet van álle deelnemers te zijn. Want iedereen in Nederland is klaar met onvoldoende betaalbare huizen, zowel koop- als huur, en jongeren die noodgedwongen bij hun ouders moeten blijven wonen. Maar vooral ook met beleggers, die goedkope huurwoningen opkopen, om ze vervolgens voor 1800 euro in de maand weer in de markt te zetten.

Kelley Danes (37), werkzaam in de zorg, loopt tijdens de demonstratie met een verhuisdoos om haar middel, met daarop de tekst: huur 1800 euro per maand.

„Ik woon samen met mijn man en mijn dochtertje van 5 in een sociale huurwoning in Amsterdam-West. We werken allebei fulltime, maar meer dan dit kunnen we ons in deze tijd gewoon niet veroorloven. Wij willen graag verhuizen naar iets anders, misschien iets groters voor ons gezin. Ondanks dat we allebei een baan hebben kunnen we nergens terecht. Ja, voor een huur van 1800 euro kunnen we iets vergelijkbaars krijgen. Dat is toch verschrikkelijk? Er moet écht iets veranderen.”

Thomas Weusthof (27) komt oorspronkelijk uit het Overijsselse dorpje Rossum.

„Veel vrienden van mij wonen nog thuis. Het is voor hen vrijwel ondoenlijk om een huis te krijgen, óók in die regio. En komt er iets te koop, dan zijn er zoveel mensen die het willen hebben, dat degene met het meeste geld het huis krijgt. Er wordt ook daar meestal flink overboden. Het zijn vrijwel nooit de jongeren die aan het langste eind trekken. Ik vind dat oneerlijk en daarom ben ik vandaag hier om mijn ongenoegen daarover te uiten.”

Met haar rode ’koningsmantel’ en haar kroontje op het hoofd valt Lilian Seip (31) uit de hoofdstad op tussen de rest van de demonstranten. Haar uitdossing is een ’protest-knipoog’ naar prins Bernhard, die in Amsterdam een groot aantal panden bezit. Lilian stond ruim tien jaar op de wachtlijst voor een sociale huurwoning en woont nu in een klein appartementje van 35 m2 bij het Amstelstation.

„Het is echt piepklein, maar ik ben er blij mee. Voordat ik dit huis kreeg, ben ik erg vaak verhuisd; dan zat ik er weer in onderhuur, of anti-kraak. Het is voor jonge mensen werkelijk een crime om een betaalbare woning te krijgen. Je kunt wel weer nieuwe huizen gaan bouwen, maar als ze meteen worden opgekocht door beleggers, zoals nu vaak gebeurt, dan schiet je er nog niks mee op.”

De drie vrienden Kees van der Sanden (63), Ramon te Velde (49) en Allard Noordanus (65) uit Amsterdam protesteren vooral tegen het feit, dat beleggers of huisjesmelkers de ene na de andere goedkopere huurwoning opkopen, om er vervolgens een megabedrag voor te vragen en er een expat in te zetten.

„Ik woon in een portiek met acht sociale huurwoningen. Zes ervan zijn verkocht en daar wonen nu dus allemaal expats in. Gewone Amsterdammers komen daar niet meer in. Het wordt er bovendien niet echt veel gezelliger op in de wijk. De sociale cohesie verdwijnt totaal.”

’Ik word er moehh van’, staat er op het protestbord van Maaike Krom (22) uit Nijmegen. Ze heeft zich uitgedost als koe omdat ze zich als huurder een melkkoe voelt.

„Op een gegeven moment wil je, als je klaar bent met studeren, bij de grote mensen horen. Daar hoort ook een grote-mensenhuis bij, wat mij betreft. Maar ik ken echt heel veel mensen, ook van rond de 30 al, die nog thuis wonen. Er moet bijvoorbeeld een studieschuld worden afgelost, dus zo veel geld komt er niet binnen. Met die torenhoge vraagprijzen tegenwoordig kun je het als starter gewoon vergeten.”

Achttien jaar geleden tekenden Els Stapersma (61) en haar man Frans Peterse (63) uit Leiden het contract voor hun huurwoning.

„We voldeden precies aan de inkomsten die nodig waren, dus dat zat wel snor. In de loop van de jaren zijn we meer gaan verdienen, maar de de huizenprijzen stegen navenant. Wij worden nu als het ware beschuldigd van scheefwonen, met een te hoog inkomen wonen in deze huurwoning, maar we zitten helemaal klem. Een koopwoning die een paar jaar geleden nog tweeënhalve ton kostte, daar betaal je nu vier ton voor. En dat is voor ons weer niet te betalen. Wij zijn gewoon veroordeeld tot scheefwonen.”

Robert en Natasja van Galen uit Rotterdam zitten ook ’muurvast’ op de woningmarkt. Het jonge stel (29 en 27 jaar oud) woont zelfs in huis bij de moeder van Robert.

„Gelukkig heeft zij een grote woning en zijn wel elkaar niet echt tot last, maar ideaal is dit natuurlijk niet. Je wil als jonge mensen toch een keertje uitvliegen? Maar genoeg geld om een huis te kopen is er niet, want ook in Rotterdam leg je flinke bedragen neer voor starterswoningen, als die er al zijn. Een huurwoning van 2000 euro, ja dat kunnen we krijgen, maar betaalbare huur, daarvoor staan we op een wachtlijst. En die is nog héél lang…”

De Haagse politiek krijgt er tijdens het protest flink van langs. Er wordt te weinig gedaan om beleggers tegen te gaan die panden opkopen, er wordt te weinig gedaan om nieuwe betaalbare huizen te bouwen en te verdelen. Het woningbeleid is (al jaren) prut. „We zitten in de grootste wooncrisis ooit in Nederland”, wordt er geroepen.

„Er zijn in Nederland 330.000 woningzoekenden, en 800.000 mensen betalen een veel te hoge huur. De woningmarkt is compleet verziekt, daar moet nu iets aan gebeuren”, zegt een woordvoerder van de Woonbond op het podium.

De demonstratie was gisteren aan het begin van de avond afgelopen. Maar een harde kern van de betogers bleef achter en verplaatste zich naar de Nieuwezijds Voorburgwal, achter het Paleis op de Dam. De politie arresteerde tientallen mensen die een pand in de Gravenstraat in de buurt van de Dam zouden willen kraken. Tegen 21.00 uur vertrok de politie van de Dam.

 

<LC13.09.21>