Op kierenjacht

De energieprijzen stijgen hard. Mijn werkruimte is oud en deels geïsoleerd, maar deels ook niet. Vanuit het zuidwesten komt de wind op sommige plekken enthousiast binnen. En als je het koud hebt, lukt werken niet geweldig. Ik kom in actie.

Tot nu toe is het een zachte winter geweest. Het is februari en buiten staan niet alleen de sneeuwklokjes in bloei, maar ook de meidoorn begint uit te lopen. Er komen frisse groene stipjes uit de dorre takken tevoorschijn. Voor de energierekening is zo’n zachte winter fijn, maar het is natuurlijk een teken van iets anders. Iets groots dat niet meer te stoppen is en alleen nog maar te vertragen.

Het verbranden van fossiele brandstoffen, onder andere om onze huizen warm te houden, heeft geleid tot ongekende temperatuurstijgingen in de laatste jaren. Gelukkig wordt er ingezet op het gebruik van alternatieve energiebronnen, maar niet al onze huizen kunnen in één klap overstappen van gas naar duurzame energie. Energie besparen is minstens zo belangrijk.

En ook al hebben wij thuis onze energievoorziening al behoorlijk duurzaam gemaakt, veel energie gebruiken blijft een slecht idee. Ook duurzame energie kost geld. Ik ga op zoek naar alternatieven.

In Heeg wordt druk gewerkt aan onderzoek naar aquathermie. Kunnen we warmte winnen uit het Heegermeer om onze huizen mee te verwarmen? In voorbereiding daarop kan iedereen die wil van zijn huis een gratis warmtescan laten maken. Op de website van Warm Heeg staan hiervan foto’s.

In eerste instantie snap je niet helemaal hoe het werkt. Op een plaatje met psychedelische rode, gele en blauwe vlekken is een huis met een tuin te herkennen. De lucht is donkerblauw, koud. De plekken die weinig warmte lekken zijn groen en vaak zie je dat de muren rood zijn en de ramen - waar de meeste warmte naar buiten gaat - geel. Het voordeel van zo’n scan is dat je heel precies kunt zien waar je isolatie nog gebrekkig is.

Ik schat dat de scan mijn werkruimte rood of oranje zou zijn met behoorlijk veel gele plekken. De grootste tochtcrimineel is de voordeur. Hij is oud. Kozijn en deur hebben de jaren samen doorstaan maar beiden op hun eigen manier. De deur is iets gekrompen en het kozijn is op een of andere manier iets ruimer geworden.

Gewatteerd gordijn

De voordeur wordt weinig gebruikt dus ik kan heftige maatregelen nemen. Dat moet ook wel, want bouwmarkttochtstripjes zijn niet afdoende met dergelijke kieren en met de harde wind die via de weilanden en de poelen komt aangewaaid. Ik maak een dik gewatteerd gordijn en hang het voor de deur.

Van de oude Hema-slaapzak die vanaf mijn tiende mee ging op vakantie, maar die nu toch echt uit elkaar valt, maak ik een dikke tochtrol voor op de grond. De tweede warmtelek is een dikke kier bij de deur naar de schuur. Die timmer ik dicht met een stevige lat. Echt professioneel timmerwerk zou ik het niet willen noemen, maar het gat is dicht. Ik houd mijn hand voor de voormalige kier. De tocht is weg.

Als derde krijgen de grote ramen een servicebeurt. Ze zijn gelukkig van dubbel glas, maar een extra isolatiebehandeling is toch niet overbodig. Ook zij krijgen, net als de voordeur, de wind en regen vol uit het zuidwesten.

De ramen krijgen gordijnen. De hadden ze ooit, maar na een kleine schilderbeurt was het er nooit van gekomen om ze weer op te hangen. En bovendien zag het er veel leuker uit zo zonder, vond ik, maar dat was voordat ik de warmtescan-foto’s had gezien. Nu hang ik de gordijnen weer op. En de ramen krijgen van mij nog wintervitrage van dikke wollen dekens voor ’s nachts in koude tijden.

 

Extra kitrandje

Als kers op de taart krijgen de kozijnen op sommige plekken nog een extra kitrandje. En ook daar de handtest: tocht weg. Klaar. Mijn laatste isolatieslag is toch wel de beste. Ik trek zelf een extra trui aan, pak een paar dikke sokken en draag wol in plaats van katoen. Dat scheelt een hoop.

Dit was het even. Een meer serieuze aanpak van enkelsteens muren is nodig, maar het onderzoek naar dampfolie en ingewikkelde plaatjes over de werking van dauwpunten en vocht in je muur, maken dat ik dat nog even uitstel.

Het hout voor een nieuwe isolerende vloer blijft nog even wachten in de schuur. De zomer lijkt mij een mooie tijd voor zulk uitgebreid timmer- en zaagwerk.

Buiten schijnt de zon. De sneeuwklokjes zijn er helemaal klaar voor en de meidoorn ook. Ik gedeeltelijk.

 

<FD 19.02.22>