Telegraaf: Economische dakloze rukt op

AMSTERDAM - Hulporganisaties merken dat er onvoldoende laagdrempelige kortdurende opvang beschikbaar is in Nederland. Naast de gebruikelijke bewoners daarvan, mensen aan de rand van de samenleving zoals drugsverslaafden en mensen met psychische problemen, melden zich daar steeds meer zogenaamde ’economische’ daklozen. Dit zijn mensen uit de middenmoot van de samenleving die door een flinke tegenslag geen huis meer hebben, bijvoorbeeld door een faillissement of een echtscheiding.

Afgelopen jaar opende het Leger des Heils onder de noemer ’huis te leen’ zelfs een speciale vestiging voor deze economische daklozen in het oosten van het land.

Tekort aan betaalbare woningen
De Nederlandse opvangcentra zitten ’barstensvol’, volgens Jan Laurier – voorzitter van brancheorganisatie Federatie Opvang. Hij zegt: „Het aantal mensen dat beroep doet op opvang, neemt toe. Doordat er een tekort is aan betaalbare woningen lopen de opvanglocaties over.”

Het aantal daklozen verdubbelde tussen 2009 en 2015 bijna. Eind 2016 telde Nederland 31.000 mensen zonder huis. Het is onduidelijk hoe groot het aandeel economische daklozen precies is omdat de organisaties hulpaanvragen niet op die manier tellen.

Leger des Heils-voorzitter Cornel Vader merkt dat het aantal mensen zonder een dak boven hun hoofd groeit ondanks een aantrekkende economie. Vader: „Zeventig procent van de mensen die zich meldt in de Randstad voor kortdurende opvang wordt afgewezen. Dat zijn vaak economische daklozen en arbeidsmigranten uit Oost-Europa.”

Deze mensen worden afgewezen omdat ze zelfredzaam zouden zijn, vertelt Vader. Er is geen sprake van meervoudige problematiek. Daarom komen ze niet in aanmerking voor het opvangcentrum. Vader: „In de provinciesteden is het aannamebeleid iets ruimer. Daar hoef je niet heel veel te mankeren om in de opvang terecht te komen.”

De hulporganisaties zijn het erover eens dat de economische dakloze niet thuishoort in deze vorm van opvang.

 

Zwerfjongeren

Marleen van der Kolk, woordvoerder van de Stichting Zwerfjongeren Nederland: „Het is een te zware voorziening en een giftige omgeving. Daar wil je de jongeren, die ook in deze categorie vallen, liever niet in de buurt hebben. Eenmaal in de opvang kom je er niet meer zo makkelijk uit. De problematiek groeit.”

Het aantal dakloze jongeren nam in de afgelopen vijf jaar met 50 procent toe tot 12.400, vertelt Van der Kolk. „Jongeren beginnen niet als economische zwerfjongere. Ze hebben immers nog geen startkwalificatie of werk en inkomen. Maar de kans dat ze zo eindigen neemt toe door onvoldoende doorstroom op de woningmarkt.”

Jan Laurier van Federatie Opvang vindt het merkwaardig dat dit probleem kan blijven toenemen. „Hoe kan er niemand ingrijpen in een land dat zo welvarend is als het onze? Waar blijft de publieke verontwaardiging? Waar blijft de politiek?”